De spanning stijgt.
De afgelopen 5 weken heb ik een inkijkje proberen te geven in de plannen en goede voornemens van de VCP. En als u het goed hebt gelezen zijn het plannen en voornemens die er werkelijk toe doen. Het spreekt voor zich dat alle stemmen ertoe doen om de gemeente een beetje mooier en wat socialer te maken. En dat wordt ook echt tijd. Te lang heeft de gemeente een koers gevaren waar de stem van de burger niet toe deed. Zoals gewoonlijk vóór de verkiezingen komen alle partijen met de mooiste beloftes om maar zieltjes te winnen. Ná de verkiezingen op 18 maart, om 21.00 uur, staan de zaken er anders voor en wordt er gekeken of er wat af te schoffelen valt. De beloftes gaan in de koker voor over 4 jaar en de innemende glimlach verandert als bij toverslag in een grijns.
Ook heb ik in de afgelopen 5 weken heel bewust gekozen voor de toekomst. Wat achter ons ligt is gebeurd, over en uit. Zo werkt dat in een democratie. Ja, ook als het woordje ‘democratie’ van nul en gene waarde is. Wat na-morren en mokken hoort best wel bij de Nederlandse cultuur en dat mag natuurlijk maar is anderzijds jezelf zinloos geweld aandoen. We zien dat in de landelijke politiek heel erg terug. Coalities vormen maar zelden een eerlijke afspiegeling van wat er in het stemhokje is gebeurd. En helaas kan niemand, ook met de beste bedoelingen, dit aanpassen zonder de grondwet te wijzigen. Dat is wat het is. Natuurlijk zou dat anders kunnen en moeten. Wat meer respect voor elkaar zou een goed begin kunnen zijn. Elkaar es een keer wat gunnen, niet overal op inhakken maar constructief meedenken in de problematiek.
In de afgelopen 4 jaar hebben we dingen kunnen winnen en, zoals in elke wedstrijd naar eeuwig roem, ook wat dingen verloren. Zo gaat dat in een ‘democratie’. Er zal nooit een 25-koppige Raad komen van één en dezelfde partij. En dat is goed. We hoeven en willen immers geen dictatuur. Soms is wat tegenspraak best wel gezond en stemt zoiets tot beter nadenken. Volwassenheid, realisme en zelfstandig, nuchter nadenken maakt je groter en krachtiger.
Om al dat bovenstaande gestalte te geven moeten we waken voor enorme uitgaven aan prestige- objecten maar heel goed kijken hoe we de gemeentelijke portemonnee verantwoord kunnen beheren en er te zijn voor al die mensen die de moeite hebben genomen om de gang naar de stembus te maken maar ook voor de groep die die moeite niet heeft genomen. En ja, daar kan soms een reden voor zijn. Misschien omdat deze groep het vertrouwen in de politiek heeft verloren. Dat is begrijpelijk maar toch is de landelijke politiek vaak heel wat anders dan de gemeentelijke versie.
In de gemeente weten wij vaak precies waar de schoen wringt, dit in tegenstelling tot de landelijke politiek. Ja, misschien weten ze het daar wel maar doen er helemaal niets mee omdat ze te ver van de realiteit verwijderd zijn in hun ivoren torens met eigen bubbeltjes. En ja, je hebt helemaal gelijk, ook in de gemeenten zijn er te veel politici die wegkijken van wat er werkelijk aan de hand is.
Wees wijs en stem 18 maart op de VCP omdat het anders moet.
Eppo Boven. Nr. 4 op lijst 4.
