Hoe het ook kan in Oldambt ( deel 2)
In de gangen van de vergaderkamers en raadszalen wordt gefluisterd en geroddeld. Ze zeggen dat de communisten in Oldambt alleen maar tegen zijn. En dat ze geen vernieuwing willen. Allemaal gemene roddels om de VCP op afstand van bestuur te blijven houden. De gevestigde orde blijft liever verschanst in ivoren torens dan dat ze naar het gelijk van de inwoners moeten luisteren. Want dat is het geluid van de VCP. Daarom nu weer een stukje van hoe het ook kan in Oldambt. Want als genoeg mensen op de VCP stemmen dan hebben ze niet alleen gelijk maar krijgen ze ook gelijk. En is het gedaan met de nare verhaaltjes.
Het gemiddelde besteedbare inkomen in Oldambt is ongeveer €38.900 per huishouden. De gemeente kampt nog steeds met een relatief hoog percentage lage inkomens (rond 7,5-15% van huishoudens) en armoede, met name bij eenpersoons- en eenoudergezinnen. Zo’n 15% van de inwoners van Oldambt komt niet verder dan 120% minimumloon. En dat is al heel lang zo. Niemand kan dan ook met droge ogen beweren dat de huidige heren wethouders echt iets bereikt hebben voor de inwoners van Oldambt. De mensen van de VCP staan echter altijd met hun poten in de klei. In de straten, op werkvloeren en bij mensen thuis kan je ze vinden om de inwoners met raad en daad bij te staan. En daarom weten we hoe het anders kan. Want als we het dan toch over inkomen hebben dan even over Armoede. Oldambt had in 2018 een aandeel van 9,8% huishoudens met een laag inkomen, hoger dan het landelijk gemiddelde (7,9%) En het is in de afgelopen jaren niet beter geworden. Want ook nu heeft nog eens 14,5 % van de huishoudens moeite om rond te komen. Kortom de groep mensen die ook wegzakt naar armoede wordt groter en dat voorspelt niets goeds voor de toekomst. Geen dank aan de huidige wethouders. Wel een noodzaak tot verandering. De kandidaten op de VCP-lijst staan voor onder andere een ruilwinkel door vrijwilligers met goede ondersteuning van de gemeente. Maar ook moet er budget vrij komen voor plannen van mensen zelf die armoede bestrijden en kansen verhogen. Maar ook de hulp die er vanuit gemeentes beschikbaar is moet dichter naar mensen toegebracht worden. Dat kan het beste door verenigingen en ondernemers de kortingen en bijdrages ook te laten uitdragen naar mensen. Een vergoeding om te kunnen sporten vind je bijvoorbeeld slecht terug op de website van de gemeente. Maar als de sportschool of sportvereniging er vanaf weten dan is de informatie beter beschikbaar. Eenvoudig te fiksen als je weet wat er speelt. Daarom VCP stemmen op 18 maart.
VCP stemmen doe je ook als je weet dat wij willen dat je werkgevers die boven 120% minimumloon betalen en vaste contracten uitgeven extra moet helpen vanuit de mogelijkheden van de gemeente. Het gaat hier dan wel om werkgevers die passen bij de behoeftes en mogelijkheden van de beroepsbevolking in Oldambt. Als je op die voorwaarden het vestigingsklimaat voor eigen werkgevers aangenamer maakt dan zullen er meer goede banen beschikbaar komen. Want uit de arbeid die daar verricht wordt komt waarde voort. Grote spelers als Shell, Google, Nobian of zonneparken van Novar brengen de inwoners niets. Ja, een landschap verwoest met zonnepanelen in de weilanden en huizen met scheuren maar geen inkomen. De ondernemers in en uit de eigen gemeente die een goed bedrijf runnen horen voorrang te krijgen bij de gemeente.
Oldambt verdient beter maar dan moet het wel anders. En dat kan dus ook. Stem daarom VCP op 18 maart.
Bart Plaatje
Beoogd wethouder VCP
1 reactie
Goed geschreven stuk Het wordt ook de hoogste tijd dat er iemand van de VCP naar het sociale ontwikkelingsbedrijf gaat en het financieel misbruik van mensen bespreekt. Dat is ook een verdienmodel om mensen met een bijstandsuitkering gratis te laten werken en als ze gedeeltelijk uren werk betaald krijgen dan wordt dit inkomen weer verrekend met de uitkering. Dat is winst voor de gemeente.
De gehandicapten worden vaak gezien als het afvoerputje van de maatschappij, dat moet veranderen. By the way, van de bestuursleden hoeven die mensen niet te veel te verwachten, die zitten er voor zichzelf.