Politiek klinkt vaak ingewikkeld.

Politiek klinkt vaak ingewikkeld. Veel papier, vergaderingen en moeilijke woorden. Maar voor mij is politiek er zijn voor mensen als het nodig is. Het gaat over mensen. Over inwoners van Oldambt die hulp nodig hebben en gehoord willen worden.

Verhalen die ik hoor aan een keukentafel, op straat en tijdens het spreekuur van onze adviesbureau.

Zo sprak ik een oudere man die voor zijn huis was gevallen. Door werkzaamheden lagen de tegels onverantwoord. Hij raakte gewond en wist niet waar hij terecht kon. Ik heb hem geholpen met de melding en ervoor gezorgd dat het werd opgepakt. In mijn visie mag niemand zich alleen voelen als er iets mis gaat.

Ook kwam er een mevrouw bij mij die haar taxi-vervoerspas kwijt was. Hierdoor kon ze niet meer zelf naar het ziekenhuis of boodschappen doen. Volgens de regels was het klaar.  Voor mevrouw betekende dit dat ze vast kwam te zitten, om maar niet te spreken over leven in een isolement door maatschappelijke en geestelijke beperkingen. Samen hebben we gezocht naar een oplossing zodat zij weer op pad kon.

Bij aanvragen voor medische urgentie zie ik hetzelfde probleem. Mensen die al ziek of moe zijn, moeten door stapels formulieren heen. Ik help inwoners hierbij, leg uit wat nodig is en ga naast ze staan. Zorg moet helpen en niet tegenwerken.

Veel ouderen in Oldambt lopen vast. Echtparen moeten soms apart wonen omdat er geen passende woningen en/of zorgmogelijkheden zijn. Anderen doen noodgedwongen een beroep op de WMO terwijl ze eigenlijk zelfstandig willen blijven.

Daarom wil ik streven naar een pilot voor een moderne vorm van het oude bejaardenhuis. Kleinschalig wonen met zorg dichtbij. Een plek waar echtparen samen kunnen blijven en mensen elkaar ontmoeten. Dit geeft rust, verlaagt de druk op de WMO en zorgt voor meer passende zorg.

Als ouderen beter kunnen doorstromen, komt er ook ruimte vrij voor nieuwe gezinswoningen. Voor jonge gezinnen en starters die graag in Oldambt willen blijven wonen. Zo lossen we meerdere problemen tegelijk op.

Een dossier dat mij persoonlijk na aan het hart ligt, is Stichting Peuterwerk.

In een gemeente waar kansen niet vanzelfsprekend zijn, is goede ondersteuning voor jonge kinderen (en waar gewenst ook ouders) onmisbaar. Toen het voortbestaan onder druk kwam te staan, heb ik me daar met volle overtuiging voor ingezet. Door te blijven knokken, vragen te stellen en het belang te blijven benoemen. Investeren in kinderen is in de ogen van de VCP investeren in toekomst van onze gemeente. Helaas was dit gevecht niet te winnen door zelfverrijking van andere organisaties en dove mansoren vanuit het college.

Bij het horen en lezen van een brandbrief vanuit het hospice bestuur richting de gemeente over de mogelijke verdwijning van het Hospice in Winschoten, heb ik raadsvragen gesteld over het vinden van een nieuwe locatie voor het hospice. Een hospice is een plek waar mensen in hun laatste levensfase rust en waardigheid verdienen. Dat mag nooit een bijzaak zijn.

Tijdens het spreekuur op het adviesbureau hoor ik wat er écht speelt. Geen moeilijke taal, maar echte verhalen. Dáár begint voor mij politiek.

Vindt u ook dat het anders moet in Oldambt?

Minder afstand, meer aandacht voor mensen en duidelijke keuzes?

Dan is het tijd voor een andere regie.

Gea Geerdes

Nummer 3 op de kiezerslijst.