VOEDSEL
In Nederland hebben we al jaren voedselbanken. Treurig dat dat nodig is, maar het is onontkoombaar. De naam “voedselbank” is misleidend. Je kunt er niet rood staan, noch voedsel lenen. Je krijgt een klein gedeelte van wat door vrijwilligers is verzameld. Een gaarkeuken die voer verstrekt dat niet gaar is en veelal over datum.
Er was weinig fantasie voor nodig en vooral een minimum aan kennis om zeker te kunnen voorspellen, dat die voedselbanken ook bezoek zouden gaan krijgen van ZZP-ers en kleine zelfstandigen. Mede dankzij een tandenloze vakbond zijn veel bouwvakkers verleid om ZZP-er te worden. Om afstand te doen van lang bevochten zekerheden, gelokt door valse en vooral zeer vage beloften.
Kleine middenstanders, kruideniers, hebben het ook al heel lang niet zo makkelijk. Banken lenen geen geld meer uit en overal in de buurt verrijzen grote supermarkten, die werkelijk alles kunnen verkopen.
Jonge huizenkopers, gelokt met veel te grote hypotheken, preluderend op een gouden toekomst, de volgende klantenkring van de gaarkeuken. Zij lijden hun verlies in stilte, vol schaamte, in de wurggreep van de bank die ze verleidde tot het nemen van in feite onaanvaardbare risico’s.
Middeninkomens, ook potentiële klanten. Die verdienen nog te veel om op welke regeling dan ook aanspraak te kunnen maken, die gaan bloeden voor onverantwoord hypothekeren en creditcard-gedrag.
Wat rest zijn de allerarmsten, die door schade en schande wijs, nog niet in de problemen zijn gekomen en een forse laag “heel veel-verdieners” die ten koste van de gaarkeuken-bezoekers alleen maar rijker worden.
Als het echt waar is, dat elke revolutie de eigen kinderen opeet, dan is het wel te hopen, dat deze regering, die revolutionaire bezuinigingen er doorjast op zeer korte termijn wordt opgepeuzeld door de nieuwe klanten van de gaarkeukens.
De Euro moet het redden, het kan niet zo zijn, dat die munt verdwijnt of een gedaanteverwisseling ondergaat. Dat zou een enorme ramp zijn. Nu, jaren na de invoering van die munt, komen ineens de ratten zonder staart tevoorschijn. Ze hebben het altijd al gezegd. Dat die munt een onding is.
Twee dagen na de invoering van de Euro werd ons, gewone mensen al duidelijk, dat alles duurder was geworden. Was een biertje eerst f. 2 ? Plotseling moest datzelfde biertje € 2,00 gaan kosten en dat gold werkelijk voor alles. Na jaren klagen kwam er een onderzoek van het ministerie waaruit gelukkig bleek, dat wij het allemaal verkeerd hadden gezien.
De huizenprijzen stijgen en dat gaat heus nog wel even door, en de OZB stijgt met hetzelfde percentage, en meer. Intussen maakt deze sloopregering ons warm voor een nieuwe bezuinigingsronde. Gelukkig blijft de bovenste laag van onze bevolking gevrijwaard en mogen wij, de minderen alles oplossen.
Drs. H.j.G. Wybert
