Van “Graanrepubliek naar Traanrepubliek”.

Van “Graanrepubliek naar Traanrepubliek”.

In 10 jaar tijd van “Graanrepubliek naar Traanrepubliek”

Het overgebleven college treurt om de breuk. 5e wethouder in 10 jaar tijd haalt de eindstreep niet. En zo was het de afgelopen tijd weer flink raak in de gemeente Oldambt. Sociale- en regionale media puilden uit van de negatieve klanken die het al zo mooie gebied van rust, stilte, uitgestrekte landschappen en polder tot een absoluut nulpunt heeft doen dalen. Weliswaar waren er ook positieve klanken te melden aan de boorden van het Oldambtmeer in de vorm van het jaarlijks terugkerend ‘gratis’ evenement Pura Vida. Waar maar liefst 11.000 bezoekers op afkwamen. Aan de boorden van het Oldambtmeer konden de bezoekers hun hart ophalen. Er werd door het Noord Nederlands Orkest een concert gegeven en ode gebracht aan de in 2016 overleden wereldster ‘Prince.’ En, zo was overal te lezen, alsof de duvel er mee speelde begon het ook daadwerkelijk te regenen toen het wereldberoemde nummer ‘Purple Rain’ ten gehore werd gebracht. Kan niet mooier … hoewel?

Hoe ironisch je het ook wil hebben. Viel de rest van het Oldambt min of meer ook van de regen in de drup, want waar de sfeer tijdens Pura Vida aan de al zo prachtige uitgestrekte boorden van het Oldambtmeer uitstekend was, was het crisis in de coalitie. Niet alleen pakten donkere wolken zich samen boven het nummer ‘Purple Rain,’ maar waren er ook donkere wolken zichtbaar boven het college met toen nog de Socialistische Partij in de coalitie. Een breuk was onafwendbaar en zo zij geschied. In Oldambt is het zo langzamerhand een sport aan het worden. Afwachten welke wethouder als eerste de handdoek in de spreekwoordelijke ring werpt. Opvallend hierbij is dat de mannen in de absolute meerderheid zijn, maar dat doet aan de ernst van dit politieke debacle natuurlijk niks af. Er mag keihard geconcludeerd worden dat de gemeente Oldambt een fiasco is en dat de fusie eigenlijk nooit had mogen plaatsvinden in 2009. De gemeente Oldambt is te groot en er wordt teveel geïnvesteerd in projecten waar géén geld voor is en waar de inwoners niet op zitten te wachten. Die zien liever dat een zwembad of bibliotheek open blijft een begraafplaats begaanbaar is en sociale voorzieningen betaalbaar zijn en blijven. Van de geschiedenis wordt niks geleerd zo blijkt. Sterker nog, het herhaalt zich continu en dat is waar het nu juist steeds mis gaat. De herhaling van zetten.

De Blauwe Stad moest en zou het ‘Venetië’ van het noorden worden. Rijke westerlingen konden er in kapitale villa’s genieten van de rust, ruimte en stilte die de gemeente Oldambt te bieden heeft. En nog steeds te bieden heeft, maar er was één probleempje; de westerlingen kwamen niet! De centen kwamen niet naar het noordoosten en er moest (belasting)geld bij om het project te financieren. De statige villa’s gaan nu voor een appel en een ei weg. En wat heeft men nu geleerd van dit financiële debacle? Niks … wat nu. Er moet toch ergens een ‘reddende engel’ zijn? En die kwam in de persoon van gedeputeerde Henk Bleker. Fuseren was de enige optie. Reiderland, Scheemda en Winschoten. Het moest maar samen. Probleem zo opgelost en minder overheid. Echter zag Henk wel één klein niet geheel onbelangrijk ding over het hoofd! De wereld verkeerde toen in een diepe recessie.

Beste Henk. Inmiddels zijn we in het Oldambt 10 jaar verder en wat heeft het Oldambt de afgelopen 10 jaar gebracht. 5 wethouders zijn inmiddels al afgehaakt, de schulden stijgen, de lasten worden hoger, de dorpen verpauperen, de werkgelegenheid stagneert al jaren, mensen trekken weg, projecten worden gefinancierd met dure leningen waarvan het nog maar de vraag is of dat geld ooit terugkomt. Statige panden gaan voor één euro over de toonbank, rechtszaak na rechtszaak wordt verloren en zo kan ik nog wel even doorgaan. De al zo mooie prachtige uitgestrekte Graanrepubliek Oldambt is in 10 jaar tijd afgekalfd naar een Traanrepubliek, omdat men recalcitrant is en niet van de geschiedenis wenst te leren. Hoe koppig en naïef kan je zijn.

Er werd geschreven dat men Kees Swagerman als wethouder zouden gaan missen, maar persoonlijk geloof ik daar niet zo in. Als je op het stupide idee komt om een begraafplaats te gaan voorzien van een strandrolstoel en jezelf wenst te verheerlijken aan peperdure prestige projecten van geleend geld dan ga je letterlijk over lijken en dan is het juist goed dat Kees niet langer als wethouder aanblijft. Kees zat er kennelijk alleen maar voor zichzelf en niet voor de inwoners en nabestaanden. En dat wethouder Laura Broekhuizen Kees zal gaan missen, want het was toch een soort ‘maatje’ geworden, is natuurlijk een volkomen logische reactie als je samen op het pluche zit van een luchtkasteel die op drijfzand is gebouwd. Moet de vraag niet heel simpel luiden; ‘Zullen de inwoners tevens kiezers Kees ook missen als ‘hun’ wethouder?’ Ik denk gezien bovenstaande van niet. De inwoners moeten het maar weer doen met een half gebakken college die wéér de eindstreep niet haalt. Het zoveelste kenmerk van een gefuseerde gemeente die op sterven na dood is. Van Graanrepubliek naar Traanrepubliek. Mogen de inwoners van het mooie Oldambt een tissue voor de tranen…?

Ralph Weber

Deel dit bericht:


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *