Zondagse praatje van Eppo ;

Het laatste kwartaal van dit jaar is nog niet op maar er is genoeg gebeurd om een A4tje vol te krijgen. Het is het laatste normale weekend van het jaar. Ja echt, volgende week zitten we in de volvreetdagen gevolgd door een weekend waarin oud en nieuw elkaar aantikken. Tijden van terugkijken en ook van vooruit kijken.

Het vierde kwartaal begint gewoontegetrouw op 1 oktober. In oktober vloeide het eerste water uit de Schelde in de Hedwigepolder. Op zich niks bijzonders zul je zeggen maar het aantal jaren dat er over is gebakkeleid is, is wel bijzonder. Al onder leiderschap van Balkenende waren de rapen gaar echter niet de burgers maar de politiek kreeg uiteindelijk z’n zin. Nederland stond in oktober ook stil door een bootongeluk bij Terschelling. Droefenis was zwak uitgedrukt.

En in Italië werd de eerste vrouwelijke premier geïnstalleerd. Op 15 november werd de 8 miljardste mens geboren en dat zal vast niet het einde van de bevolkingsgroei betekenen. Ook in november kwam er nieuws uit China. Er braken grote protesten uit vanwege het daar geldende coronabeleid. Gelukkig waren de protesten niet voor niets. Er zijn goede resultaten geboekt.

En dan december, de maand die nog niet voorbij is. In het oog springend was natuurlijk de corruptie in het Europarlement. De mooie vicevoorzitter Eva Kaili werd gearresteerd. Van Gaal werd met zijn mede miljonairs naar huis gestuurd. Een stempeltje van niet goed genoeg was goed voor een retour ticket.

Natuurlijk was het ook een kwartaal van De Hardenberg. Een belangrijke sportvoorziening in de Gemeente Oldambt kan niet langer teren op de gemeente. Dicht of verkopen. Na stemming in de gemeenteraad was het doek gevallen. De gemeente ging op zoek naar kopers. Buikpijn, aanvaringen in de Gemeenteraad, een moeilijk besluit, het was er allemaal. Alle ingrediënten voor een hoofdpijn dossier. En weet je? Het laatste woord is er nog niet over gevallen. Ondertussen gaat het werk aan een nieuwe Italiaanse gemeente villa, op het duurste stuk grond van de gemeente, gewoon door. Ondertussen wordt er geld vrijgemaakt voor sloop van het oude ziekenhuis. Ondertussen zijn de plannen voor het centrum van Winschoten gepresenteerd. Ondertussen zijn de plannen voor een ‘facelift’ van de Moushorn klaar. Alles lijkt te kunnen behalve een belangrijke sportvoorziening.

Het is bijna kerst. De kerstgedachte zit er goed in. Kijk naar de reclame van de grootgrutters en je denkt dat we in het meest welvarend land van de wereld wonen.

Het is tijd om iedereen prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar te wensen. Inderdaad, ook dát zou ik graag willen doen. Maar toch is er iets wat me een wrang gevoel geeft als ik het zou uitspreken. Besef even dat lang niet iedereen die prettige kerstdagen heeft. Eenzaamheid en armoede is niet nieuw in deze periode. Echter…. Het is groter als ooit. In een zogenaamd welvarend land. Ook de woorden ‘gelukkig nieuwjaar’ bevriezen mij op de tong. Een blinde kan zien en een dove kan horen dat dat geluk de komende jaren er niet zal zijn. We zitten in een neerwaartse spiraal en die is, zoals bekend, niet gemakkelijk te doorbreken. Het is best wel een spagaat; Je wilt natuurlijk bijna iedereen al die goede wensen geven maar anderzijds kan het zo verschrikkelijk confronterend zijn voor hen die buiten de boot vallen.

Toon respect voor de alleenstaande moeder die met kerst een pan ‘potjemeel’ moet maken op een petroleumstelletje in een koude keuken. Voor eenzame ouderen. Voor hen, die geliefden missen op wat voor manier dan ook. Voor de werkers die tijdens deze dagen zorgen dat het leven ‘gewoon’ door kan gaan. En wat te denken van mensen die in een situatie leven van onderdrukking en of huiselijk geweld. De schijn hoog houdend. Het zogenaamde levensgeluk spat van de plaatjes op de socials. We weten wel beter.

Ik zou niet graag in de schoenen van de schuldigen willen staan die deze tweedeling op hun geweten hebben. De schuld wordt weggewuifd naar de gedupeerden. Alles op alles zetten om zelf maar de schone schijn hoog te houden. Doof en blind voor alles wat anders is of lijkt. Politieke partijen of groeperingen willen verbieden als ze anders denken. Niet alleen dat in de politiek, maar ook in het dagelijks leven zie je die toename van tweespalt en de daarmee gepaard gaande verontrustende meldingen.

Het fijne om te melden is dat het profvoetbal, op nog 1 wedstrijd na, eerst even rust heeft.

Fijne aanloop naar de kerst.

Eppo Boven

1 reactie

    • Kor Bonthuis op 19 december 2022 om 10:05

    Wat weer een helder geschreven column. Verdrietig tegelijk.
    Misschien kunnen we dit verhaal wel doorsturen naar de corrupte politici in Brussel met hun volgevreten penzen en rijk gevulde kersttafels met spijzen
    Moet opeens weer aan het verhaal van Hendrik Schwertman denken die het opnam voor de mensen in nood.

Geef een antwoord

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.