Een week van politiek cabaret ligt achter ons.

Het is alweer zondag. Een week van politiek cabaret ligt achter ons. Ik kan me nog goed herinneren dat weinig iets om politiek gaven. De landelijke politici kwamen es een keer voorbij op TV en verder was het wel klaar. Het leven ging gewoon verder. Het waren gewone mensen die de bereidheid hadden om te besturen. Ja, ook toen al voor veel geld, maar dat verdienden ze misschien wel omdat alles best wel goed geregeld was. Dat alles in tegenstelling tot nu. Onze leiders krijgen maandelijks zo ongeveer een modaal jaarloon uitgekeerd voor een gebrek aan daadkracht. Voor een gebrek aan inlevingsvermogen, een overdaad aan leugens en een middelvinger naar andersdenkenden, wat nu zo’n 85% van de Nederlandse bevolking is.
We moeten allemaal vol verwachting wachten op Prinsjesdag. . (De naam ‘Prinsjesdag’ stamt al uit de achttiende eeuw. Het komt van de viering van verjaardagen van leden van de stadhouderlijke familie. ‘Prinsjes’ slaat hierbij op de kinderen van de oranjegezinden die bij zulke gelegenheden feestelijk gekleed waren) .De dag dat de Koning zal voorlezen uit het grote boek van Rutte 4. Natuurlijk is de helft al uitgelekt. Nee, hoor dat is ook allang geen uitlekken meer maar doelbewust richting aangeven. Tijd hebben om de messen te slijpen voor de 2 dagen van debatteren.
Ach, en dan denk je; “Gekker als in de Haagse politiek zal het wel niet worden.” Hm, dat is dan niet helemaal waar. Ook in de gemeenten kan het er raar aan toe gaan. Gemeentes waar, evenals in Den Haag, een dikke middelvinger wordt opgestoken naar de kiezers. Een beleid voeren waar slechts weinigen ook maar één woord van tevredenheid over kwijt kunnen. En natuurlijk, als er van overheidswege bezuinigd moet worden ben je als gemeentebestuurder al gauw de gebeten hond. Je bent slechts de uitvoerende artiest van (wan)beleid en zoiets kost veren. Das duidelijk. Belangrijk is dan de vraag hoe je gaat bezuinigen. Ga je bezuinigen op voorzieningen voor de gewone man of…. ga je schaven aan prestige plannen?
De groep die ‘de gewone man’ vertegenwoordigd is in rap tempo groeiende. De prijzen van energie, de totale kosten van levensonderhoud, plaatsen veel mensen even terug op vaste grond. Het zweven in een luchtballon wordt moeilijker. Je bent opeens niet zo ongenaakbaar meer als je dacht. Een groep die zeker moeite heeft met inleveren en dus alles op haren en snaren zal zetten om die teruggang te voorkomen. Helaas kun je dáár de gemeente niet op aanspreken. Wel kun je de gemeente aanspreken op de manier van bezuinigen. Is het te verteren dat er bezuinigd moet worden op sport, op sportvoorzieningen terwijl er aan de andere kant miljoenen klaar liggen voor prestige objecten? Nee, dat is onverteerbaar. Alleen het idee al!
Onze gemeente Oldambt heeft er een nieuw wonder bij. Een centrummanager. Kijk, dáár zaten we nou net op te wachten. Een slimme jongen die van wanten weet. Nou heeft de praktijk allang geleerd dat slimme jongens graag van wanten weten als het hun eigen rekening betreft. Een factuur wat past bij de status van een manager. Ik denk niet dat er een “no cure, no pay clausule” is opgenomen in de overeenkomst. Hoop toch wel dat de rekening naar de City Club gaat en niet naar de gemeente.
Gèld vergraaimerij ist.
Fijne zondag allemaal.
Eppo Boven

Geef een antwoord

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.